Welcome to eyploia.aigaio-net.gr!

     On Line Πλοία
Για να δείτε τα πλοία
On line στο Αιγαίο
πατήστε εδώ.

     Ανακοίνωση
 ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ
Για να σωθεί η Σαντορίνη
και το Αιγαίο από
την τοξική βόμβα βυθού
Sea Diamond

 SIGN the PETITION
and help protect Santorini
and the Aegean Sea
from toxic dangers
 


     Κατηγορίες
?γρια Ζωή
Αεροδρόμια Λιμάνια
Αιολικά Πάρκα
Αλιεία
Ανανεώσιμες Π. Ε.
Απόβλητα
Απορ/τα-Ανακύκλωση
Απόψεις-Ιδέες
Βιοτοποι/βιοπ/λότητα
?γρια Ανάπτυξη
Βιώσιμη Ανάπτυξη
Δάση
Διάνοιξεις Δρόμων
Διατροφή
Διάφορα
Δίκτυο
Εκδηλώσεις-Ενημέρωση
Ενέργεια
Έρωτας και Αιγαίο
Θάλασσα-Ακτές
Κεραίες
Κλίμα
Κοινωνία Πολιτών
Κτηνοτροφία
Κυνήγι
Μ.Μ.Ε.
Νερό
Οικολογική Γεωργία
Παραδοσιακοί Οικισμοί
Περιβάλλον
Πολιτισμός
Ρύπανση
Συγκοινωνία
Τουρισμός
Φίλοι των ζώων
Φυσικοί Πόροι
Χωροταξία

     Νησιά


     Επιλογές
·Θέματα
·Αρχείο ?ρθρων

·1ο Τεύχος
·2ο Τεύχος
·3ο Τεύχος
·4ο Τεύχος
·5ο Τεύχος
·6ο Τεύχος
·7ο Τεύχος
·8ο Τεύχος
·9ο Τεύχος
·10ο Τεύχος
·11ο Τεύχος
·12ο Τεύχος
·13ο Τεύχος
·14ο Τεύχος
·15ο Τεύχος
·16ο Τεύχος
·17ο Τεύχος
·18ο Τεύχος
·19ο Τεύχος
·20ο Τεύχος
·21ο Τεύχος
·22ο Τεύχος

     Who's Online
Υπάρχουν επί του παρόντος 10 Επισκέπτης(ες) και 0 Μέλος(η) που είναι συνδεδεμένος(οι)

Είσαστε ανώνυμος χρήστης. Μπορείτε να εγγραφείτε πατώντας εδώ

     Search



     Έπαθλο

Το περιοδικό της Πελοποννήσου


 Τουρισμός: Αναζητώντας τον Χαμένο Τουριστικό Χρόνο

?λλη ΕλλάδαΤουρισμός:
ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΧΑΜΕΝΟ  ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟ ΧΡΟΝΟ
Του Γιάννη Σχίζα*

Στ’ αριστερό σου χέρι μια γραμμή
Μια χαρακιά στο γόνατό σου, τάχα να υπάρχουν
στην άμμο του περασμένου καλοκαιριού, τάχα
να μένουν εκεί που φύσηξε ο βορριάς

Γιώργος Σεφέρης, «Επιφάνια ,1937»

     Ο Σεφέρης  αναζητάει κάποια  παρελθούσα ερωτική κατάσταση  τρέφοντας  τη μεταφυσική προσδοκία  ενός  μικροπεριβάλλοντος άθικτου,  σχεδόν μαρμαρωμένου.  Ο Φερνάντ Μπρωντέλ de profundis εύχεται στη Βενετία «να μην αλλάξει, να μην κινηθεί, να μείνει σαν την ωραία κοιμωμένη του δάσους», σύμφωνα με το γνωστό παραμύθι..  Ο σύγχρονος  ποιοτικός ταξιδευτής   περιφέρεται συχνά  από χωρίου εις χωρίον και από χώρα σε χώρα τρέφοντας  την προσδοκία μιας συνάντησης με τόπους  σταθερούς, δοσμένους  στην εγχώρια ζωή, αειφορικά γραφικούς , παρθένους. Όμως η ζωή αλλάζει , δίχως να πολυσκοτίζεται  για τη δική του μελαγχολία μπροστά σε  αλλοιωμένα, ανθρωπογενή και φυσικά τοπία :  Τοπία που είναι πλέον «μετα-παρθένα» (!) και που συνεχίζουν να αλλάζουν εκρηκτικά μέσα στο χρόνο , προκαλώντας   βιασύνη και άγχος σε όσους θέλουν να γνωρίσουν  όσα  απειλούνται με άμεση εξαφάνιση. Σαν μαθηματικό όριο προβάλλει  η αίσθηση  της  ματαιότητας κάθε φυγής, σε ένα κόσμο όπου  το «αλλού»  γίνεται  απελπιστικά παραπλήσιο με το  «εδώ»...

ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ

       «Η πόλις ακολουθεί» τον τουρίστα, η αστικοποίηση διατρέχει τους χώρους των διακοπών, τα εξοχικά ακροβολίζονται  και αλλάζουν το «φαίνεσθαι» και την ιδιαιτερότητα   της εξοχής, οι ανέσεις των ξενοδοχιακών  συγκροτημάτων  κάνουν   τον επισκέπτη να αισθάνεται «σαν στο σπίτι του».Η  τάση της ομογενοποίησης διαποτίζει τη νέα τουριστική τάξη πραγμάτων με τις περίπου 1 δισεκατομμύριο διεθνείς αφίξεις, η Κρήτη αποκτάει γήπεδα γκολφ «προσομοιώνοντας» τα σκωτικά υψίπεδα,  το Ντουμπάϊ καυχιέται για  χιονοδρομικά  σπορ  εφάμιλλα των αυστριακών. Παράλληλα  νέες ,«περιεκτικές»  και πολυλειτουργικές δομές της τουριστικής βιομηχανίας , «all inclusive»  σε απλά ελληνικά ,  κάνουν περιττές τις χωρικές μετακινήσεις  του τουριστικού πληθυσμού  και περιορίζουν  τις επαφές του   με τις τοπικές κοινωνίες .Ο φόβος του τουρίστα απέναντι στο «τυχαίο» γίνεται κάτι αντίστοιχο με το «φόβο μπροστά στην ελευθερία», που ανέδειξε ο ψυχαναλυτής  Έριχ Φρομ. 
         Αφού ο μείζων κόσμος είναι μία από τα ίδια  και η πανδαμάτωρ κόκα-κόλα απαντάται σε όλα τα γεωγραφικά μήκη, τότε προς τι το ταξιδεύειν; Ο εικονικός τουρισμός ως ανώτατο στάδιο του συμβατικού τουρισμού που – με τη σειρά του – αποτελεί μεταλλαγή  του περιηγητισμού, αρχίζει να δίνει όλο και περισσότερα δείγματα γραφής. ?λλοτε είναι τα «στημένα» γερμανοπρεπή χωριά επί ισπανικού εδάφους, στα οποία αναφέρεται ένας τουριστολόγος όπως ο Πάρις Τσάρτας, άλλοτε είναι το τεράστιο ψευδο-τροπικό περιβάλλον που δημιουργεί στα περίχωρα του Βερολίνου ένας  Μαλαισιανός επενδυτής, άλλοτε είναι οι Ντίσνεϋλαντ και τα Ιουράσια Πάρκα  και οι φυγές στο παρελθόν ή στο παράδοξο, που μηχανεύεται ο κλάδος της  αναψυχής ...      
         Οι  κυρίαρχοι κύκλοι  της τουριστικής βιομηχανίας  στοχεύουν σε  ελεγχόμενους θύλακες  τουριστικής δραστηριότητας, αδιαφορούν για την αποκέντρωσή της, γράφουν στα παλιά τους παπούτσια το ευρύτερο περιβάλλον και τη  συμβατότητα με το τοπίο. Κι ακόμη  μεταλλάσσονται ταχύτατα  από  επενδυτές – «καλοθελητές» των ανά την επικράτεια  Κάβο Σίδερο ,  σε  εποικιστές και αποικιοκράτες νησίδων   αναψυχής. Ο χώρος είτε τους ανήκει είτε δεν δίνουν δεκάρα γι αυτόν...    


  ΑΛΩΣΗ ΤΟΥ  ΧΡΟΝΟΥ

      Και ενώ οι «καλοί» της ιστορίας συνεχίζουν να αναζητούν  «φυσικούς» και αφτιασίδωτους χώρους,  ενώ ο τουρισμός αποβαίνει πεδίο μάχης μεταξύ «τουρισμών», στην όλη κατάσταση  εμπλέκεται το μεγάλο ζήτημα του χρόνου. Ο τουρισμός θέλει ελεύθερο χρόνο και ο ελεύθερος χρόνος   μειώνεται στην εποχή της νεοφιλελεύθερης απορρύθμισης.Ο εργάσιμος χρόνος  γίνεται ευέλικτος έως και «λάστιχο» στα χέρια της εργοδοσίας, το 65ωρο  εργασίας κατά βούληση των επιχειρηματιών γίνεται  πυρ κατά βούληση εναντίον της ποιότητας ζωής του εργαζόμενου. Δεν είναι καθόλου περίεργη η διαδηλούμενη μείωση του χρόνου και των δαπανών στις διακοπές από πολλούς ανθρώπους της εργασίας – καθώς μόνο 1,5% προορίζει τον εαυτό του για διακοπές ενός μήνα.
      Χειρότερη  όμως και από  την ίδια τη  μείωση του ελεύθερου χρόνου είναι η  ρύπανσή του . Στα πλαίσια μιας αδήριτης όσμωσης εργάσιμου και ελεύθερου χρόνου, το χρησιμοθηρικό  πνεύμα του πρώτου εισβάλλει  στα πλαίσια του δεύτερου. Τότε ο χρόνος της σχόλης  εκφυλλίζεται  και η αναψυχή  μπαίνει εντός εισαγωγικών,  ως  προετοιμασία για τον επόμενο γύρο στο ρινγκ της ζωής. Αλλά και εκεί που υπάρχει «τουριστικοφανής» εμπειρία του είδους  «8ημερη περιήγηση της Αφρικής», η επιτυχία  λογίζεται σύμφωνα με  τα καθιερωμένα,  θεαματικά και ποσοτικά κριτήρια  : Πόσα πράγματα είδαν κάποιοι , πόσα παράδοξα φωτογράφησαν, πόσο πολυταξιδεμένοι μπορούν να παρουσιάζονται;   Περί ποιότητας ουδείς λόγος...
      Ο αυθορμητισμός της αγοράς αναλαμβάνει να ομογενοποιήσει και να στερήσει τον χώρο από τις πατροπαράδοτες ποιότητές του,  όμως επίσης  τοξινώνει τον χρόνο και ακυρώνει την ελευθεριακή και δημιουργική χρήση του. Τοις κείνων (χ)ρήμασι πειθόμενη η πολιτική εξουσία σκιαγραφεί χωροταξικά σενάρια υποταγής σε μια άξεστη μεγαλομεσαία κομπανία .
        Κάποιοι βλέπουν στο Κάβο Σίδερο της Κρήτης  την εικόνα του τουριστικού μέλλοντος της χώρας μας, όπως ο Μαρξ έβλεπε στην Αγγλία την εικόνα του μέλλοντος της Ευρώπης. Εμείς όμως ας μείνουμε στο χαβά μας –  δηλαδή στον αγώνα  για ένα μέλλον χωρίς νοσταλγίες και μνημόσυνα....


*Τα στοιχεία του άρθρου βασίζονται στο βιβλίο του Γ.Σχίζα,  «Ο άλλος τουρισμός», «Εναλλακτικές Εκδόσεις», Αθήνα 1998  
           

 

 


 




 
     Συσχετιζόμενοι Σύνδεσμοι
· Περισσότερα για ?λλη Ελλάδα
· Νέα administrator


Πιο δημοφιλής είδηση για ?λλη Ελλάδα:
Οι βρώμικες παραλίες της Αττικής


     Article Rating
Average Score: 0
Αριθμός Ψήφων: 0

Please take a second and vote for this article:

Excellent
Very Good
Good
Regular
Bad


     Επιλογές

 Εκτύπωση αρχικής σελίδας Εκτύπωση αρχικής σελίδας


"Αναζητώντας τον Χαμένο Τουριστικό Χρόνο" | Κωδικός Εισόδου / Δημιουργία Λογαριασμού | 0 Παρατηρήσεις
Οι παρατηρήσεις είναι ιδιοκτησία του αποστολέα. Δεν ευθυνόμαστε για το περιεχόμενο τους.

Δεν επιτρέπεται η αποστολή σχολίων για τους Ανώνυμους Χρήστες. Παρακαλώ γραφτείτε πρώτα στην υπηρεσία.




PHP-Nuke Copyright © 2004 by Francisco Burzi. This is free software, and you may redistribute it under the GPL. PHP-Nuke comes with absolutely no warranty, for details, see the license.
Παραγωγή Σελίδας: 0.04 Δευτερόλεπτα